Umesto da samo naslede psihološke i duhovne osobine roditelja, deca deluju kao vodiči za roditeljev razvoj. Roditelji nehotice prenose psihološku bol i emocionalnu površnost na svoju decu. Da bismo se mogli nositi s nastalim ponašanjem, tradicionalne knjige o roditeljstvu nude pregršt pametnih tehnika za kontrolu i brza rešenja za disfunkcionalnost. Međutim, u svesnom pristupu roditeljstvu koji zagovara autorka, deca služe kao ogledala roditeljeve zaboravljene slike o sebi. Oni koji su voljni pogledati u ogledalo imaju priliku uspostaviti odnos s vlastitim unutarnjim stanjem potpunosti. Jednom kada pronađu put natrag u svoju srž, roditelji se udružuju sa svojom decom,odmiču od tradicionalnog pristupa u kojem roditelji „znaju sve” te tako razvijaju recipročni odnos s decom. Stubovi roditeljskog ega počinju se urušavati kad roditelji shvate da ih njihova deca mogu uvesti u stanje prisutnosti.
